Een “staatsgreep” in Turkije! Iedereen is op straat… Alles was nog onduidelijk maar duizenden mensen werden al uitgevoerd. Mijn vrouw was ook een van hen. Een zogenaamde gebeurtenis, dat al gepland stond sinds het jaar 2013, was voldoende om de burgers in de war te brengen. Het was al moeilijk genoeg, maar nu is alles nog moeilijker.

God geeft alle mensen lasten die ze kunnen verdragen. Mensen hebben hun dekking gepakt en vertellen zoveel mogelijk leugens. Gezinnen, kinderen, moeders of zwangere vrouwen, het maakt niet uit. Ze werden allemaal uitgevoerd of gearresteerd.

Mijn vrouw werd twee maanden geleden uitgevoerd. Vanaf die dag wachtte ik elke ochtend van zes tot acht uur voor het raam. Na acht uur verloor ik mijn hoop altijd en stopte ik met wachten. Een ochtend kwamen de politieagenten tijdens het bidden. Ze belden aan en zeiden: “Doe open, politie!”, waarop ik antwoordde: “Welkom, ik verwachtte jullie al”.

Mijn dochter knuffelde de kat en begon te huilen. Aan de andere kant wilde mijn vrouw toestemming om te bidden. Toen de agenten geen toestemming gaven om te bidden, vroeg ik hoe zij dit konden verklaren bij God. Uiteindelijk mochten we bidden in de keuken. De agenten doorzochten het hele huis stuk voor stuk. Mijn partner vroeg of de agenten haar zouden meenemen naar het politiebureau. ‘Ja’, antwoordden ze.

Later kwam mijn vrouw naar me toe. Ze vroeg of ik nog wat wilde zeggen. Ik wou niets zeggen. Ze knuffelde ons dochtertje, die aan het huilen was. De agenten waren verbaasd toen ik zei dat we geen afscheid hoeven te nemen met mijn partner. ’Je hoeft niet bang te zijn, pas goed op jezelf, vaarwel’, zei ik toen ze vertrokken.

Dit was geen buitengewoon afscheid. Ze namen haar mee alsof het een normale afscheid was.