Sinds de mislukte coup van 15 juli 2016 is er een hardhandig optreden van de Turkse overheid in het kader van de ‘eindeloze’ uitgeroepen noodtoestand. Met overheidsdecreten worden honderduizenden het leven bijna onmogelijk gemaakt door ze te ontslaan, hun sociale zekerheid af te pakken en in een sociaal isolement te plaatsen.

Indien je in de Turkije van 2018 leeft en een, ofwel Gülen sympathisant bent -in de allerbreedste zin van het woord-, ofwel een Koerd, ofwel iemand die gewoon kritiek heeft op de praktijken van Erdogan en zijn regering, is het voor jou onmogelijk om een normaal leven te leiden.

Mensenlevens worden vernietigd, maar geen internationale aandacht

De overheid is als het ware op missie om de Gülen beweging, samen met alles wat er ook maar een klein beetje mee te maken zou kunnen hebben, te vernietigen. Hierover wordt er lokaal veel over bericht, maar tevergeefs krijgt het internationaal geen aandacht.

Met honderden journalisten die vastzitten en steeds meer die er bij komen is het infrastructuur van nieuws en informatie vanuit Turkije ook erg aangetast en bestaat het nieuws veelal uit individuen die op persoonlijke initiatief het e.e.a. proberen de te delen. Vaak komt het op deze manier niet in mainstream media.

Herinner je je Aylan nog? 

Niet een, maar twee kinderen rond de leeftijd van Aylan. Maar dat niet alleen. In totaal zijn er 7 personen omgekomen. Waaronder de familie Abdurrezzak van vier, met moeder Ayse (37),  vader Ugur (39) en hun twee kinderen Enes (11) en Munir (3).

Wat moet er nog gebeuren voordat er internationaal aandacht komt wordt dit soort tragedieën.

Lees ook het bericht van Euronews.