Selcuk Gultasli was hoofd van de Brussel kantoor van de Turkse krant Zaman. Zaman werd in juli 2016 per overheidsdecreet van de Turkse regering gesloten. Dit artikel verscheen in EUObserver.

Europese tegenhangers bewonderden Ottomaanse diplomaten meestal als getalenteerde ambtenaren.

Beroemd (of berucht) verklaard door de Russische tsaar Nicholas I, was het Ottomaanse rijk de zieke man van Europa in de 19e eeuw.

Toch heeft het dankzij deze getalenteerde diplomaten het overleefd door slim gebruik te maken van het machtsevenwicht in Europa en door altijd te weten zicht op welke grootmacht te richten. Het was deze diplomatieke traditie die de Turkse Republiek erfde, waarmee het relatief respect kreeg van haar vrienden en vijanden.

Dit was tot voor kort min of meer het geval.

Toen corruptie in 2013 uitbrak, verzamelde Recep Tayyip Erdogan, de toenmalige premier van Turkije, alle ambtenaren in Ankara en beval hen om Gulenisten te achtervolgen, hun scholen en verenigingen gesloten te krijgen en ze indien mogelijk uitgeleverd te krijgen aan Turkije.

Voor Erdogan was er geen corruptie maar een zachte couppoging voor zijn regering. Vanaf toen was de belangrijkste taakomschrijving van Turkse diplomaten ‘Gulenist-jager’.

Als journalist heb ik meer dan 20 jaar over buitenlandse zaken gerapporteerd en veel Turkse diplomaten ontmoet, de meesten fatsoenlijke mannen.

Toen Erdogan die ontmoeting met de ambtenaren had, had ik de kans om een ​​van de aanwezigen in de kamer te spreken.

 

Gulen of ga

Hij vertelde me dat hij niet zou doen wat de premier hem vroeg te doen. Het was tegen alles wat hij liefhad: najagen van de eigen burgers zonder enig geloofwaardig bewijs. Al snel werden veel diplomaten die weigerden in Gulenist-jagers te veranderen niet gepromoveerd, gedegradeerd of, erger nog, uit dienst gezet.

Vorige week kwam een Belgische krant met het verhaal dat de locatie van Twitter-accounts die persoonlijk en specifiek mijn collega’s en mij in België bedreigden nergens anders was dan de Turkse ambassade.

Een man genaamd Selim Guzel – die zichzelf ‘een pragmatische denker’ noemde op zijn twitterprofiel – begon ons te bedreigen direct na de mislukte coup van 15 juli 2016.

Niemand kende de man, maar hij bleef tweeten en beschuldigde de Turken van België ervan dat ze geen actie ondernamen tegen mensen zoals ik. Stille Turken werden ook licht gewaarschuwd: ‘als je zwijgt over deze mensen, dan ben je met hen’.

Een van mijn collega’s, Rıza Dogan, die met geweld werd verdreven van de Turkse ambassade toen ze in 2015 de verkiezingen in Brussel voorzag, ging naar de politie om een ​​klacht in te dienen tegen ‘Selim Guzel’.

 

Bel de politie

Na 18 maanden onderzoek, werd hij onlangs opgeroepen naar het politiebureau en kreeg te horen dat ‘Mr SG’ ons eigenlijk allemaal bedreigde van een computer in de Turkse ambassade en eigendom was van de Turkse ambassade.

Het dagblad Het Laatste Nieuws (HLN) dat het verhaal schreef, vroeg de Turkse ambassade of het een diplomaat had genaamd Selim Guzel die voor hen werkte.

De eerste reactie was kort: nee.

Later kwam de verklaring dat een diplomaat genaamd SG niet werkte voor de Turkse ambassade in het jaar 2016. De Turkse ambassade was echter op heterdaad betrapt toen HLN de tweets van SG publiceerde met een echte Turkse diplomaat tijdens hun bezoek aan Bosnië in 2016.

Vóór SG werden we al bedreigd door de zogenaamde persvoorlichter van de Turkse ambassade, Veysel Filiz. Filiz was zo zelfverzekerd dat hij ons publiekelijk zou bedreigen dat ‘wij aan de beurt waren en onze schuilplaatsen spoedig zouden worden overvallen’.

Er is nu een nieuwe generatie diplomaten in het Turkse ministerie van Buitenlandse Zaken die zich hebben ontwikkeld tot een ervaren jager van Gulenisten. Een goede jager zijn is nu de snelste en veiligste manier om gepromoot te worden in de bediening.

Vorig jaar oktober zei Erdogan tegen zijn gelovigen in de partij: “Noch in het oosten, noch in het westen is een enkel lid van deze organisatie comfortabel als voorheen, en dat zullen ze ook niet zijn. Zo niet vandaag, dan morgen, op een dag zal elk lid van de FETO [de afkorting voor ‘Gulenistische Terroristische Organisatie’] betalen voor zijn verraad tegen het land en de natie. ‘

Volgens een recent stuk gepubliceerd door het blad Foreign Affairs, voert Turkije nu een agressief beleid om zijn waargenomen vijanden tot zwijgen te brengen in minstens 46 landen op vier continenten.

Het heeft tienduizenden paspoorten ingetrokken en slaagde in de arrestatie en deportatie van Turkse burgers uit 16 landen, waaronder veel onder VN-bescherming.

Voor deze enorme taak heb je een groot ministerie nodig vol diplomaten die toegewijd zijn om hun onderhandelingsvaardigheden te gebruiken, niet  om de Turkse handel te vergroten of visumvrij reizen naar Europa voor hun burgers te krijgen, maar Gulenisten te vangen en ze naar Turkije te laten deporteren.

Het is heel triest om te zien dat Turkse diplomatieke diensten, die ooit zijn begroet vanwege hun buitengewone kwaliteiten, zich nu ontwikkelen tot cheerleaders van Erdogans wereldwijde autoritaire bereik.