Mijn vrouw, die al 8 maanden vastzit in de gevangenis van Nevsehir, heeft een brief geschreven aan mij 1 dag voor haar terechtzitting. Jullie zullen de beslissing van de rechter al voorstellen: weer geen vrijspraak!!

Datum: maandag 10 april 2017

Tijd: 00:23 uur

1. Ik mis jullie allemaal. 1. Nu zal ik jullie meer gaan missen.
2. Mijn tijd zit erop. 2. Nee, helaas nog niet.
3. Was ik maar diegene die deze brief las. 3. Jammer, dat is niet het geval
4. Na acht maanden zijn we weer samen. 4. Had ik graag willen zeggen.
5. Ik wil graag mijn zoon Musab omhelzen. 5. Doe net alsof ik hem omhels.
6. Hoop door jullie opgehaald te worden uit de gevangenis. 6.  Doe alsof jullie mij ophalen, niet verdrietig worden
7. We zullen samen lachen om deze brief. 7. Niet huilen, als we deze brief het samen kunnen lezen.
8. Bij vrijlating gaan we samen uit eten. 8. Zo niet, geniet van het eten zonder mij.
9. Laatste tien dagen heb ik de Koran twee keer uitgelezen. 9. Kortom, het wordt verder met het lezen van de Koran.
10. Vrienden zijn verdrietig. 10. Nee, jullie zijn verdrietig, kijk niet boos.
11. Vrienden zeggen verlaat ons niet of we gaan  samen met jou 11. Aan de andere kant wachten jullie op mijn aankomst.
12. Het leven buiten is moeilijk en zwaar. 12. Het leven binnen valt mee, dat wij uit elkaar zijn is zwaar
13. Bij het nemen van afscheid zal ik huilen. 13. Ik heb nog tijd om afscheid te nemen.
14. Ik zal mijn plek aan een ander geven. 14. Sorry, ik had het willen geven zou ik graag willen zeggen.
15. Al mijn spullen heb ik ingepakt. 15. Grapje, alles staat nog op zijn plek.
16. Mijn familie komt vanavond op bezoek. 16. Ze kunnen nog even wachten, het heeft geen haast.
17. Binnen vier dagen heb ik de Koran uitgelezen. 17. Ik zal verder gaan met het lezen van de Koran.
18. Wordt gezegd dat ik geen stress heb. 18. Nu voel ik met wat beter.
19. Was hoopvol van vrijlating. 19. Helaas, niks aan te doen.
20. Cel nummer 28, resteert 27 enorme leegte. 20. Het blijft druk in de cel.
21. Sorry voor het verdriet van de laatste paar maanden. 21. Het verdriet blijft voortduren.
22. Eindelijk kon ik van een gebakken ei genieten 22. En nu, onze verlangen gaat door.
23. Pa, ik zal de duiven voortaan zelf voeden. 23. Zou je door willen gaan met het voeden.
24. Heb de bloeien van de bomen kunnen meemaken. 24. Wilde het zo graag willen zeggen.
25. Godzijdank die ons bij elkaar bracht! 25.dank aan God, die ons weer bij elkaar zal brengen!
26. Laten we een planning maken van te bezoeken plekken. 26. Laten we de planning nog even uitstellen.
27. Voortaan zal ik zelf de deur op slot doen. 27. Zij zullen de deur blijven vergrendelen.
28.Nu ben ik met Emis. Mijn oor weerklinkt niet meer. 28. Op dit moment herdenkt Ebis mij. Mijn oren rinkelen.
29. Voortaan eet ik thuis. 29. Het eten hier valt ook wel mee.
30. Er komt een dag dat we herenigen. 30.De dag komt  en blijftJ
31. Onze onschuld is bewezen. Godzijdank 31. Zo te zien is het nog niet begrepen
32. We waren onschuldig en dat is nu bewezen. 32.we zullen rechtop blijven.
33. Ik ben weer eindelijk thuis.God zij dank 33.God zij dank voor alle situaties waarin we leven.
34. Dit is mijn laatste brief aan jullie. 34. Ik zal het niet opgeven en zal doorgaan met  schrijven.
35. Mijn vrijheid heb ik terug. 35. Niks aan te doen, in de cel heb ik ook mijn vrijheid.